Registreer en bekijk uw matches.

Gezonde kippen?

Mijn kinderen zijn dol op huisdieren. Vooral de oudste wil ik nog weleens bestempelen als de rattenvanger van Hamelen of misschien moderner dierenfluisteraar. Wat dat nou precies is laat zich raden, maar gevoel heb ik er wel bij. Ongeacht welk dier, op de een of andere manier worden ze als was in haar handen. Blijkbaar pakt ze informatie op en zendt ze informatie uit die niet direct zichtbaar is. Slechts het resultaat ervan is zichtbaar. Onderhand hebben wij aardig wat huisdieren bij elkaar, waaronder een paar prachtige kippen of liever gezegd hoenders en dat effect is elke keer weer zichtbaar. De dieren voelen zich goed en vitaal.

De kost gaat voor de baat uit
Een jaar of twee geleden had onze zoon bedacht dat hij wel een zakcentje kon verdienen met het verkopen van eieren. Nou laat ik je dit zeggen, die eieren van ons kosten meer dan ze opleveren, maar dat terzijde. En eigenlijk maakt het ook niets uit, want de smaak van een echt scharrelei is niet te vergelijken met een ei uit de supermarkt. Het kost wat maar dan heb je ook wat zeg maar. Om een lang verhaal kort te maken, wij lieten ons verleiden tot de overname van twee prachtige Australorp hennen. Al snel kwamen daar vijf kuikens bij. Allemaal hanen natuurlijk. Dat hebben wij dan weer. Vier hanen weg en een mooie haan gehouden. Een pracht haan, maar veel te zwaar, waardoor de hennen geen leven hadden. Je zag ze lijden onder de druk van deze “terrorhaan”. Eerst subtiel, later overduidelijk door verlies van veren en wondjes. Mijn dochter vond het verschrikkelijk, dit huiselijk kippengeweld. Dit moest stoppen.

Chaamse hoen
Een telefoontje met een goede relatie was voldoende. Zowel de hennen als de haan hadden een nieuw liefdevol thuis gevonden, maar een lege kippenren was geen optie. De Autralorps hebben plaatsgemaakt voor een kip over liever gezegd hoen van Nederlandse bodem. Chaamse hoen, bijna uitgestorven na de Tweede Wereldoorlog, maar door heel veel liefde en aandacht van een aantal gepassioneerde mensen bezig aan een opmars. Hoenders die we alleen nog zagen op schilderijen, lopen nu als een levend schilderij in mijn tuin. Wat een cadeau van moeder natuur. Zoveel schoonheid, zoveel leven en vitaliteit. De sfeer is compleet anders. De haan zorgt voor zijn hennen. Is verzorgend en beschermend. Er is veel communicatie onderling, er wordt wat af gekletst. Ze delen informatie over hoe ze zich voelen, wat ze willen, wie de baas is, dat ze een ei hebben gelegd of er gevaar is en ga zo maar door. Ze hebben oog voor elkaar en iedereen vaart hier wel bij.

Kuiken
Het eerste kuiken is inmiddels een feit, volgens mij weer een haan. Wat is dat toch? Twee kuikens in aantocht. Onze hennen hebben weliswaar nog niet veel zin om te broeden, maar de Hollandse Kriel van de buurman des te meer. Deze kipjes lijken wel altíjd broeds. Hilarisch om het verschil te zien tussen de kuikens van deze kipjes en die van ons. Ons kuiken lijkt wel een koekoeksjong, al lijkt moeder kip zich er vooralsnog geen zorgen over te maken. De kuikens ook niet, die blijven lekker bij elkaar. Fijn om te zien dat zij een begrip als discriminatie nog niet lijken te kennen. Dat komt waarschijnlijk pas als hij nog een beetje groter wordt. Een oogje in het zeil houden dus.

Ziekte
Het verzorgen van dieren gaat verder dan alleen eten, drinken en een schone slaapplek. Goed kijken is daar ook onderdeel van. Chaamse hoenders hebben een prachtige, knalrode kammen. Vanochtend was dat even anders. Onze haan liep in het zonnetje en ik zag een blauwzwarte zweem aan de rand van zijn kam. Mijn eerste impuls op deze op het eerste gezicht onbelangrijke informatie was; dat is niet goed. Na schade en schande, heb ik geleerd dat ik dit soort impulsen serieus moet nemen. Even stil moet staan om te bepalen wat ik ga doen. Internet bood uitkomst. Even intikken, zwarte kam en voilá, daar was het antwoord. Blauwe kam ziekte. Ok, en nu?

Gezondheid
Blauwe kam ziekte ontstaat door een teveel aan eiwit, las ik. Hennen hebben eiwitrijk voedsel nodig voor een goede productie van eieren. De haan kan die eiwitten niet gebruiken, waardoor ze ophopen in zijn lichaam. Het gevolg een blauwe kam. Dit teveel aan eiwit vergiftigt de haan en kan dodelijk zijn. Eigenlijk is het dus geen ziekte maar een vergiftiging. Oeps, one size fits all draagt niet bij tot  algemene gezondheid, maar geldt dit niet altijd? Daarmee ook voor ons en onze collectieven. Het waarnemen van subtiele signalen en informatie blijkt dan van waarde. Hoe eerder je vat kunt krijgen op wat er op een diepere laag speelt, hoe lager de kosten of het verlies in een geval als deze zullen zijn. Ik ben er snel bij en mijn haan is nu nog te redden, want het medicijn is eenvoudiger dan ik dacht.

Suikerwater
Suiker! Suiker remt de opname van eiwitten tijdens het spijsverteringsproces, waardoor ze weer op normaal niveau kunnen worden gebracht. Suikerwater, gemengde granen en verse groenten moeten het verschil gaan maken. Mijn haan komt er bovenop. Dat staat als een paal boven water. Nu maar hopen dat dit bij de hennen weer niet tot een schommelende bloedsuikerspiegel lijdt…..

Welzijn, een kwetsbare dynamische balans
Het inzicht van vandaag is wel zo’n beetje dat welzijn een kwetsbare dynamische balans vormt. Aandacht is stilstaan bij wat je ziet en voelt en deze informatie serieus nemen. Hoe eenvoudig de innerlijke stem ook communiceert; “dit is niet goed”.  Aandacht zorgt ervoor dat subtiele informatie boven tafel komt en dat deze kan worden vertaald in praktische acties. En wat voor mijn hoentjes  geldt, geldt vast ook voor mensen in teams en organisaties, dacht ik zo. 

Astrid van Tongeren
UrbanKnowmads


Reactie


800 formules

Matchen

Passende selectie

Persoonlijk

Direct contact

Gratis